თხზულება– გამოცანა

"ყოველთვის რაღაც ადგილზე ვარ, სახლშიც, ეზოშიც. არც ხელიმაქვს, არც ფეხი, მაგრამ ყოველთვის მიკრული მაქვს ჭიკარტი, ხან– წითელი, ხან– ლურჯი. ძალიან მეწვის, მაგრამ ხანდახან მეგობრებიც მიჩნდებიან. ესენი ფურცლებია. ხან ჭიკარტებთან ერთად მოდიან და ხან– სკოჩთან. ჩემი მეგობრები არიან სარკეებიც, სურათებიც.
  მე ფერი მაქვს, ჩემი ფერი ცისფერია. იმედია, რამე კარგი გამომიჩნდება დღეს. ისეთი, რაც მესიმონება და არა ისეთი მწარე, როგორიც ჭიკარტია."

(პასუხი დაწერეთ კომენტარებში)

თხზულება– გამოცანა

"მე სულ ვიღაცის თავზე უნდა ვიჯდე, როცა გარეთ არიან. ისინი თბილად არიან, მე კი სულ მცივა. სახლში როცა მიდიან, თავბრუ მეხვევა, ისე მათამაშებენ, მერე სადღაც ჩამომკიდებენ. ზოგი ზედ მაჯდება, ვერ ვიტან, ამას რომ აკეთებენ. აი, მალე ზამთარი მოვა და მე კვლავ გავიყინები."

(პასუხი ჩაწერეთ კომენტარებში)

თხზულება– გამოცანა

"ჩემზე ტალახიანი ფეხებითაც დასეირნობენ, ის ტურტლიანი ძაღლი კი სულ მე მლოკავს ან თავის ბინძურ საქმეებს ჩემზე აკეთებს. ქეიფის დროსსქელ–სქელი, ხუთნაკეცღაბაბიანი კაცები, ფეხებით მდგებიან. ის სულელი დამლაგებელი კი რაღაც ქიმიური ხსნარებით უმკლავდება ჩემზე დადებულ ტალახს. ყველაზე ცუდი კი ის არის, რომ ის წყეული ხულიგანი ბაშვები დივანიდან გულზე მახტებიან."
(პასუხი დაწერეთ კომენტარებში)

თხზულება– გამოცანა

 "მე მოხდენილი ვარ, ლამაზი, ვიპრანჭები.
ზოგიერთ ადამიანს ჩემი პატრონის შურს და შემდეგ ან მასზე გადავდივარ, ან ჩემს ტყუპისცალს ვხედავ მეორე დღეს. ხანდახან ბრილიანტი მამშვენებს ან სხვა რამ ძვირფარსი თვალი. მე არ მიყვარს ქაჯანები, რადგან მათ შეუძლიათ რაღაც "დებილობასთან" ერთად შემახამონ, ვითომ ძალიან ლამაზია. ასეთ დროს მართლა დაკარგვა მირჩევნია.
   კიდევ ვერ ვიტან მსუქან სახლებს, სადაც დღის ნაწილს ვატარებ, სულ ვიჭედები და მერე წყლით მასველებენ. მეც ვსველდები!
 მარტო ჩემი პირველი სახლი მიყვარს, იქ ბევრი მეგობარი მყავს, მივლიან , მწმენდენ. იქაურობა ბრწყინავს, მიყურებენ, მაქებენ."

(პასუხი დაწერეთ კომენტარებში)

გამოცანა–თხზულება

"ყველა სახლში ვარ. მთელი დღე ჩემს წელზე დადიან. ზოგ სახლში ისეთები ცხოვრობენ..... განსაკუთრებით ბავშვები მიშლიან ნერვებს. ხანდახან ლამაზად მაცვია, ხან–არა. ოპერაშიც ვყოფილვარ. საბალეტო სცენაზე რომ ვარ, მაგას ვერ ვიტან ყველაზე მეტად– დახტიან, დახტიან... მოკლედ, ყველგან ვარ, სადაც შენობაა."

(პასუხი დაწერეთ კომენტარებში)

თხზულება– გამოცანა

ავტორი: ექსტრემალი (სტილი დაცულია)

"გამარჯობა! არ გაგეცნობი თავიდან, რადგან მინდა რომ თავად მოიცნო ვინ/რა ვარ. შევეცდები ჩემს მონაყოლში მიგახვედრო თუ რა დანიშნულება მაქვს.
პირველ რიგში მინდა გითხრათ რომ მყავს ტყუპისცალი რომელიც მოპიდაპირე ქუჩაზე ცხოვრობს. ჩვენ ზუსტად ერთნაირი სახლები გვაქვს და ორივე ერთმანეთთანაა თითქოს რაღაცით დაკავშირებული.
ჩვენ ყველაფერს ერთად ვაკეთებთ, რაც არ უნდა იყოს. მაგალითად საქმიანი საუბარი, ლაპარაკი ან მუსიკის მოსმენა. (იმედია ცოტათი მაინც მიხვდით : ) )
როგორც მიღებულია საზოგადოებაში რომ ტყუპისცალები ერთმანესთ უნდა ჰგავდნენ, ჩვენც ასე ვიქცევით. მეც და ჩემს ძმასაც გვყავს შინაური ლოკოკინა რომელიც ჭრიჭინებით იკვებება. როდესაც ლოკოკინა აბინძურებს თავის სამყოფელს ჩვენ ბამბით

თხზულება– გამოცანა 2; VII კლასი

გამოიცანით, რა სიტყვაა ჩაფიქრებული, რას ეხება  თხზულება, რომელიც ერთ–ერთმა მოსწავლემ დაწერა. 

"აი, გათენდა დილა, მე ძალიან მოუწესრიგებელი ვარ. უცბად ლილიანის დედის ხმა გაისმა:
– ლილი, ადექი, სკოლაში დაგაგვიანდება.
ლილიანმა გაიღვიძა და ჩაცმა დაიწყო, შემდეგ პირი დაიბანა და ჩემთვისაც მოიცალა. მე ძალიან მიყვარს ლილიანის რბილი სავარცხელი. საერთოდ, ლილუ ძალიან მიყვარს. იგი აფასებს საკუთარ თავს, სილამაზეს და მე ძალიან მივლის.
   გავუდექით სკოლის გზას. სკოლის შესასვლელთან ლილიანის მეგობარი, ემილი, გველოდა.
– ლილუ, როგორ ხარ? როგორ მოხდა, რომ არ დააგვიანე?!
– არ ვიცი, ისე , დაგვიანება რეფლექსებში მაქვს.
   ლილუ კლასში შევიდა. ოოო, კლასში ის საშინელი ბიჭია, ლილუს რომ თმებს წიწკნის და მე ეს ძალიან მტკივა.
– ლილუ, რა ლამაზი თმები გაქვს! – უთხრა ერთ–ერთმა კლასელმა.
მე შევიფერე და ბოლოები გამიწითლდა.
მოკლედ, გოგონებო, გაუფრთხილდით თქვენს  ........ (რას? გამოიცანით)"

თხზულება– გამოცანა, VII კლასი,

გამოიცანით, რა სიტყვაა ჩაფიქრებული, რას ეხება  თხზულება, რომელიც ერთ–ერთმა მოსწავლემ დაწერა.

"–რაზე ფიქრობ, მახო? მისმენ მაინც რას ვამბობ?
– დიახ, ლელა!
– აბა, გაიმეორე! – ამბობს ლელა
– რაღაც ამდაგვარს ამბობდით, ეს ხელის ჭუჭყიაო, ბევრი ადამიანის ჩხუბის, ფიზიკური შეხების მიზეზიო. დღეს ამაზეა მთელი მსოფლიო დაყარებული და ყველა ამაზე ფიქრობს და ნერვიულობსო. და რომ ეს ნათლადაა ასახული "მოხერხებულ ჩარჩში". ჩვენ არ უნდა ვიჩხუბოთ ამაზე, თუმცა თუ არ ისწავლით, არ გექნებათო.
– ყოჩაღ, მახო! ოღონდ ახლა მითხარი, რაზე ვლაპარაკობდი? – ჰკითხა ლელამ.
კლასში სჩუმე ჩამოვარდა.
– აი, მახო, სიტყვაგამოშვებით არ უნდა მისმინო.– უთხრა ლელამ.

აბა, ვინ ეტყვის მახოს, რაზე ვლაპარაკობდით?!"

P.S. სტილი დაცულია!