"რომელმან შექმნა სამყარო ძალითა მით ძლიერითა,
ზეგარდმო არსნი სულითა ყვნა ზეცით მონაბერითა,
ჩვენ, კაცთა, მოგვცა ქვეყანა, გვაქვს უთვალავი ფერითა,
მისგან არს ყოვლი ხელმწიფე სახითა მის მიერითა."
1. "რომელმან" აქ ჩვენებითი ნაცვალსახელია, რომელიც პირდაპირ აღნიშნავს ღმერთს – მან შექმნა სამყარო.2. "სამყარო" ამ კონტექსტში არ ნიშნავს ქვეყანას და წუთისოფელს. ღვთაების მიერ ქვეყნის შექმნა გააზრებულია, როგორც ერთისგან სიმრავლის წარმოქმნა,
"სამყაროში", შუალედურ, ზემიღმურ შრეში, თავმოყრილია ყველა საგნის თუ მოვლენის წინასახე, იდეა.
მაგალითად, "სამყაროში" არსებობს ადამიანის იდეა, წინასახე, ხოლო ამქვეყნად არსებობს ამ იდეის განხორციელებული ფორმა, უამრავი ადამიანი ჩვენი სახით. და ასე იქ ყველაფრის იდეა და წინასახეა, რასაც ამ ქვეყნად სიმრავლის სახით ვხვდებით. "სამყაროდან" ეს იდეები მოიფინება დედამიწაზე, "ჩვენ კაცთა მოგვცა ქვეყანა, გვაქვს უთვალავი ფერითა". ეს "უთვალავი ფერი" სიმრავლეს გულისხმობს.
3. "მისგან არს ყოვლი ხელმწიფე" – ამქვეყნიური მეფობა ღვთიურ ზეუფლობას განასახიერებს. (მსგავსი აზრია გატარებული "გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრებაშიც", სადაც გრიგოლი აშოტ კურაპალატის საგვარეულოს დავით წინასწარმეტყველს უკავშირებს).
