 |
| „შუშანიკის წამების“ შესწავლისას, სასურველია, თუ გავითვალისწინებთ და ვისაუბრებთ შემდეგ საკითხებზე. (გთავაზობთ საკითხთა ჩამონათვალს,რომელსაც ყურადღება უნდა მივაქციოთ): |
1. შესავალი– ჟანრის შესახებ– ძველი ქართული მწერლობის ერთ–ერთი ძირითადი
დარგია ჰაგიოგრაფია. (ანუ სასულიერო პროზა)
. ჰაგიოგრაფია ბერძნული წარმოშობის სიტყვაა და სიტყვასიტყვით ნიშნავს წმინდანთა, ანუ
ქრისტიანობისთვის თავდადებულ პირთა, წამების ან ცხოვრების აღწერას. (ჰაგიოს– წმინდა , გრაფოს– ვწერ).
ჰაგიოგრაფიული ნაწარმოებები იქმნებოდა იმიტომ, რომ ტექსტები
ეკლესიაში წაკითხულიყო ღვთისმსახურების დროს, რათა მრევლისთვის განემტკიცებინათ რწმენა
და ეჩვენებინათ, რომ ჩვეულებრივ მოკვდავებსაც შეუძლიათ ქრისტეს გზის გამეორება.
ქართული სასულიერო მწერლობა მდიდარია როგორც ნათარგმნი,
ისე ორიგინალური ჰაგიოგრაფიის ნიმუშებით. ჩვენამდე
მოღწეულ პირველ ქართულ ჰაგიოგრაფიულ თხზულებად ითვლება იაკობ ხუცესის "შუშანიკის წამება".
2. ნაწარმოების
ისტორია– იაკობ ხუცესის "შუშანიკის
წამება" დღემდე მოღწეული უძველესი ქართული ლიტერატურული ძეგლია. იგულისხმება,
რომ მანამდე უეჭველად არსებობდა სხვა თხზულებები , რომლებმაც საფუძველი მოუმზადეს ამ
ნაწარმოებს. "შუშანიკის წამებით"
იწყება 1500 წლოვანი ქართული მწერლობის შესწავლა.
